เกณฑ์ แบบจำลองส่วนต่อประสานที่ต่างกัน ขยายพลวัตการจำลอง–การคัดเลือกแบบเชื่อมโยงให้เกินภาพการจัดองค์กรแบบผสมสม่ำเสมอและคงที่ แทนที่จะถือว่าระบบเป็นเครื่องปฏิกรณ์เอกพันธ์หนึ่งเดียว มันถือว่าระบบเป็นสองเฟสที่เชื่อมโยงกัน: ส่วนต่อประสาน และ สารละลายมวลรวมตัวจำลองเกิดการแพร่บนพื้นผิวด้านข้างที่ส่วนต่อประสาน ดูดซับและคายซับระหว่างส่วนต่อประสานกับมวลรวม และถูกขนส่งภายในมวลรวม ประชากรที่ส่วนต่อประสานเขียนเป็น และประชากรมวลรวม ; การแลกเปลี่ยนและการขนส่งเชื่อมโยงสมการสองชุดนี้เข้าด้วยกัน ดังนั้นพลวัตที่ได้จึงไม่ใช่สมการไฮเปอร์ไซเคิลหรือ quasi-species แบบเอกพันธ์อย่างง่าย

สามกระบวนการที่เชื่อมโยงกัน

• การแพร่บนพื้นผิว: ตัวจำลองเคลื่อนที่ด้านข้างไปตามส่วนต่อประสาน ดังนั้นการผสมจึงจำกัดอยู่ที่ขนาดความยาวของส่วนต่อประสานแทนที่จะเป็นปริมาตรทั้งหมด
• การดูดซับและการคายซับ: โมเลกุลจับกับและออกจากส่วนต่อประสานในอัตราที่กำหนดว่ารีพลิเคเตอร์จะถูกกักไว้ในชั้นผิวหนังนานเท่าใด
• การขนส่งในเนื้อสาร: การไหลและารแพร่ในสารละลายพารีพลิเคเตอร์ผ่านรูพรุนหรือภาชนะ ทำให้บางบริเวณเจือจางและส่งไปยังบริเวณอื่น

พฤติกรรมคงตัวในระยะยาวและผลลัพธ์ทั้งสาม

ในระยะยาว ประชากรที่ส่วนต่อประสานและในเนื้อสารเข้าสู่พฤติกรรมคงตัว: ∂/∂t → 0 และ ∂/∂t → 0 นี่คือบทสรุปเชิงการบัญชี ไม่ใช่สภาวะที่หยุดนิ่ง — การดูดซับ การคายดูดซับ การแพร่บนผิว และการขนส่งในเนื้อสารยังคงดำเนินต่อไป สิ่งที่สภาวะคงตัวกำหนดคือ ผลลัพธ์ที่ถูกคัดเลือก: องค์ประกอบใดคงอยู่และกระจายระหว่างสองเฟสอย่างไร

• ความอยู่ร่วมกัน — องค์ประกอบต่างๆ คงอยู่ร่วมกันในการกระจายตัวที่เสถียรระหว่างส่วนต่อประสานกับเนื้อสาร
• การคัดเลือกองค์ประกอบเดียว — องค์ประกอบเดียวแทนที่องค์ประกอบอื่น
• การสูญพันธุ์ — การเพิ่มจำนวนและการกักเก็บไม่สามารถชดเชยการขนส่งและการสูญเสียได้ จึงไม่มีองค์ประกอบใดคงอยู่

ผลลัพธ์ใดจะเกิดขึ้นขึ้นอยู่กับอัตราการขนส่งร่วมกับพารามิเตอร์การจับและการดูดซับ ในการลดรูปสององค์ประกอบ การดูดซับ/คายดูดซับที่สมดุลกับการขนส่งบนผิวและในเนื้อสารที่เทียบเคียงกันสามารถสนับสนุนการอยู่ร่วมกันได้ การจับหรือการขนส่งที่ไม่สมมาตรอาจทำให้องค์ประกอบหนึ่งแทนที่อีกองค์ประกอบหนึ่งได้ และเมื่อการขนส่งและการสูญเสียเกินกว่าการเพิ่มจำนวนและการกักเก็บ จะเกิดการสูญพันธุ์