1
คำที่เทียบเท่ากันเชิงการคัดเลือกในเกมประโยค
HYC-1979 Lesson 4: Advantage, Word, Words
00:00

ในเกมประโยค สตริง ใช้ประโยชน์จากความผิดพลาด ไม่ได้รับการมองว่าเป็นหนึ่งหน่วยที่จำลองตัวเอง แต่ถูกแยกออกเป็นตัวจำลองคำอิสระสี่ตัว ได้แก่ ใช้, ประโยชน์, จากและ ความผิดพลาดโดยแต่ละคำมีวงจรการจำลองของตัวเอง และในเกมพื้นฐานทั้งสี่คำถูกกำหนดอัตราการจำลองเท่ากัน ดังนั้นจึงกล่าวได้ว่าคำเหล่านี้ เทียบเท่ากันเชิงการคัดเลือก: ไม่มีคำใดได้เปรียบเชิงการคัดเลือกเหนือคำอื่น และไม่มีคำใดร่วมมือหรือพึ่งพาคำอื่น

ความได้เปรียบเชิงการคัดเลือกในเชิงโมเลกุล

สำหรับโมเลกุลหรือตัวจำลองคำ ความได้เปรียบเชิงการคัดเลือกหมายถึงความแตกต่างที่ถ่ายทอดทางพันธุกรรมได้ในอัตราการจำลอง ภายใต้ข้อจำกัดด้านองค์กรเดียวกัน ไม่ใช่ความเสถียรทางอุณหพลศาสตร์ ไม่ใช่ความหมายเชิงอรรถศาสตร์ และไม่ใช่ขนาดทางกายภาพ ในเกมประโยค ค่าคงที่อัตราการจำลองที่เท่ากันหมายถึงความได้เปรียบเชิงการคัดเลือกเป็นศูนย์ระหว่าง TAKE, ADVANTAGE, OF และ MISTAKE

ทำไมความฟิตที่เท่ากันจึงไม่เพียงพอต่อประโยคที่เสถียร

ภายใต้องค์กรคงที่ ความเข้มข้นแบบนอร์มัลไลซ์ของคำ i เขียนได้เป็น dx_i/dt = โดยที่ คือฟลักซ์การเจือจาง เมื่อ เท่ากัน พจน์การขยายตัวจะเหมือนกัน จึงไม่มีพจน์การคัดเลือกเชิงกำหนดที่เอื้อประโยชน์ต่อคำใดคำหนึ่ง คำต่างๆ ยังคงผันผวนเนื่องจากกระบวนการจำลองและการสลายตัวเป็นแบบสุ่มเมื่อจำนวนสำเนาน้อย ความผันผวนแบบสะเทินเช่นนี้อาจทำให้เชื้อสายหนึ่งคงอยู่ถาวร แต่ตัวประโยคเองไม่มีการถ่ายทอดทางพันธุกรรมแบบรวมและไม่มีความฟิตแบบเชื่อมโยง การคัดเลือกกระทำต่อคำแต่ละคำแยกกัน ไม่ใช่ต่อประโยคในฐานะหน่วยเดียว

เกมประโยค: ตัวจำลองคำสี่ตัวที่เทียบเท่ากันเชิงการคัดเลือก TAKE ADVANTAGE OF MISTAKE ถูกแยกออกเป็นตัวจำลองคำสี่ตัว ได้แก่ TAKE, ADVANTAGE, OF และ MISTAKE แต่ละตัวมีวงจรการจำลองของตัวเองด้วยค่าคงที่อัตราเดียวกัน k = 1 และไม่มีการเชื่อมโยงใดๆ ระหว่างกัน หลังผ่านไปหลายชั่วอายุ TAKE จะคงอยู่ถาวรจากการดริฟต์หรือการแข่งขัน ดังนั้นประโยคจึงไม่ถูกคงไว้ในฐานะหน่วยการจำลอง เกมประโยค: ตัวจำลองคำสี่ตัวที่เทียบเท่ากันเชิงการคัดเลือก TAKE ADVANTAGE OF MISTAKE ถูกแยกออกเป็นตัวจำลองคำสี่ตัวที่มีอัตราการจำลองเท่ากัน ตัวจำลองคำอิสระสี่ตัว: ความฟิตเท่ากัน ไม่มีการเชื่อมโยง ไม่มีการเชื่อมโยง ใช้ k = 1 ประโยชน์ k = 1 จาก k = 1 ความผิดพลาด k = 1 k เท่ากันแต่ไม่มีการเชื่อมโยง: แต่ละคำเป็นเป้าหมายการคัดเลือกที่แยกจากกัน ผลลัพธ์หลังผ่านไปหลายชั่วอายุ: การแข่งขันและการดริฟต์ระหว่างคำที่มีความฟิตเท่ากัน คงอยู่ถาวรจากการดริฟต์ ใช้ ประโยชน์ จาก ความผิดพลาด ค่า k ที่เท่ากันไม่ให้ความได้เปรียบเชิงกำหนด แต่คำหนึ่งคำยังคงสามารถคงอยู่ถาวรจากการดริฟต์ได้ — ในที่นี้คือ TAKE หากไม่มีการเชื่อมโยง ประโยคจะไม่ถูกคงไว้ในฐานะหน่วยการจำลอง

ตัวอย่าง: TAKE คงอยู่ถาวรจากการดริฟต์

หาก TAKE เพิ่มความถี่ขึ้นโดยบังเอิญ ไม่มีสิ่งใดในเกมที่ไม่มีการเชื่อมโยงนี้ผูกการจำลองของมันเข้ากับ ADVANTAGE, OF หรือ MISTAKE ประโยคอาจสลายตัวออกเป็นส่วนผสมที่ไม่ประสานกันของคำที่วิวัฒน์อย่างอิสระ มีเพียงการเชื่อมโยง—ที่ซึ่งการจำลองขององค์ประกอบหนึ่งขึ้นอยู่กับองค์ประกอบอื่น—เท่านั้นที่จะรักษาประโยคไว้เป็นหน่วยเดียวได้

อะไรจะทำให้ประโยคกลายเป็นหน่วยการจำลอง?

ประโยคจะกลายเป็นหน่วยระดับสูงขึ้นก็ต่อเมื่อคำต่างๆ ถูกเชื่อมโยงกัน—กล่าวคือการจำลองของคำหนึ่งขึ้นอยู่กับการมีอยู่ของอีกคำหนึ่ง ห่วงโซ่การเชื่อมโยงเชิงเส้นจะส่งต่อความได้เปรียบไปข้างหน้าและมีแนวโน้มรวมการเจริญเติบโตไว้ที่สมาชิกตัวสุดท้าย การปิดห่วงโซ่นั้นให้เป็นวงจะสร้างไฮเปอร์ไซเคิลระดับที่สอง: คำทั้งสี่จะรักษาจำนวนประชากรที่เสถียรและแปรผันเป็นคาบ และองค์กรระดับประโยคจะถูกคงไว้แทนที่จะสลายเป็นเชื้อสายคำอิสระ

ข้อแตกต่างสำคัญ
การเทียบเท่ากันเชิงการคัดเลือกไม่ใช่การเทียบเท่ากันเชิงอรรถศาสตร์ คำต่างๆ มีพารามิเตอร์การจำลองเท่ากันในเกม แต่ความหมายเพียงอย่างเดียวไม่ได้สร้างหน่วยการคัดเลือกระดับสูงขึ้น การเชื่อมโยงต่างหากที่เปลี่ยนหน่วย