ภายใต้ องค์กรคงที่ความเข้มข้นรวมของสปีชีส์โมเลกุลถูกตรึงไว้: ∑_i ข้อจำกัดนี้ขจัดระดับความเป็นอิสระหนึ่งระดับ ดังนั้นปริภูมิสถานะคือ ซิมเพล็กซ์ความเข้มข้นสมการการคัดเลือกจึงอธิบายว่าองค์ประกอบที่ปรับมาตรฐานแล้ว / ∑_k วิวัฒน์อย่างไร ไม่ใช่ว่าขนาดประชากรรวมเติบโตอย่างไร

ในรูปฟลักซ์ที่ปรับมาตรฐาน สมการการคัดเลือกคือ:

· ( / ∑_k )

โดยที่ คือฟลักซ์รวม (หรือผลผลิตภาพ) ภายใต้ข้อจำกัด การคัดเลือกทำหน้าที่เป็นการกระจายใหม่ภายในยอดรวมคงที่: สปีชีส์ที่มีค่าการคัดเลือกหรือผลผลิตส่วนเกินสูงกว่าจะเพิ่มส่วนแบ่งของตน ขณะที่สปีชีส์ที่มีค่าต่ำกว่าจะถูกเจือจางโดยไม่เปลี่ยน c₀.

เนื่องจาก ∑_i มีเพียง n − 1 ความเข้มข้นสัมพัทธ์ที่เป็นอิสระ ในลิมิตเชิงกำหนดที่ไม่มีการกลายพันธุ์ ขอบเขตของซิมเพล็กซ์ไม่แปรเปลี่ยน: หาก ในตอนแรก ค่านั้นยังคงเป็นศูนย์ ดังนั้นจุดตรึงมักอยู่ที่จุดยอดหรือหน้าที่มีมิติต่ำกว่า

การแปลงแบบอะฟฟีนของระบบพิกัด x สามารถแยกสเกลรวมออกจากความถี่สัมพัทธ์ได้ ให้ตัวแปรที่แปลงแล้ว และสมการที่ลดรูปสำหรับพลวัตเชิงองค์ประกอบ การหาที่มาดำเนินการดังนี้:

“วิธีการดำเนินการแบ่งย่อยใหม่นี้ถูกเสนอโดยโครงสร้างของสมการเชิงอนุพันธ์ (6) อันที่จริงมันสอดคล้องกับการแปลงแบบอะฟฟีนของระบบพิกัด x ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีจากทฤษฎีสมการเชิงอนุพันธ์เชิงเส้น เราได้สมการชุดใหม่สำหรับตัวแปรประชากรที่แปลงแล้ว y_i ซึ่งอ่านว่า:”

ตัวอย่างเช่น เมื่อมีสองสปีชีส์และ เราจะได้ บนส่วนของเส้นตรง หากสปีชีส์ 1 มีค่าการคัดเลือกมากกว่าสปีชีส์ 2 การไหลจะเคลื่อนไปยัง , ความเข้มข้นรวมยังคงเป็น 1 ซึ่งแสดงให้เห็นการคัดเลือกในรูปของการเปลี่ยนแปลงองค์ประกอบภายใต้องค์กรคงที่